
Sakuma Nobumori, jeden z najwytrwalszych i najbardziej oddanych sług Oda Nobunagi, urodził się w 1528 r. w dzisiejszej dzielnicy Minami-Ku w mieście Nagoya. Jako zagorzały zwolennik Nobunagi, sześć lat młodszy od niego, Sakuma Nobumori odegrał kluczową rolę w każdej kampanii prowadzonej przez swojego pana.
Godne uwagi bitwy, w których brał udział, to Okehazama w 1560 roku, bitwa pod Anegawą oraz oblężenia Nagashimy w 1571 i 1573 roku. Dowodził 3000 żołnierzy Oda wspierających Tokugawę Ieyasu w bitwie pod Mikatagaharą przeciwko Takedzie Shingenowi, a także walczył w bitwach pod Nagashino w 1573 i 1575 roku przeciwko synowi Shingena, Takedzie Katsuyoriemu. Ponadto był obecny podczas Ichijodani, spalenia góry Hiei i dowodził największym kontyngentem armii klanu Oda podczas oblężenia świątyni Hongan-ji w Osace w 1576 roku.
Pomimo konsekwentnej służby, Sakuma Nobumori spotkał się z krytyką za zbyt ostrożną taktykę, co przyniosło mu przydomek "Noki Sakuma" lub "Wycofujący się Sakuma". Podczas gdy inni generałowie Nobunagi, tacy jak Toyotomi Hideyoshi i Akechi Mitsuhide, odnosili zwycięstwa, Sakuma Nobumori wielokrotnie nie wypełniał swoich obowiązków w bitwie. W końcu Nobunaga, sfrustrowany wynikami Sakumy, sporządził 19-punktowy dokument wyszczególniający jego liczne niedociągnięcia i wygnał go wraz z synem, Nobuhide, na górę Koya, gdzie dożyli swoich dni jako kapłani. Sakuma Nobumori zmarł pięć lat po wygnaniu, w wieku 54 lat, 18 lutego 1581 roku.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi

Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi

Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari

Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu

Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
