Zamek Iwakura był hira-jiro, czyli zamkiem na płaskim terenie, położonym na równinach, które stały się miastem Iwakura w prefekturze Aichi. Swego czasu rywalizował z zamkiem Kiyosu pod względem wielkości i postury. Zbudowany w 1479 roku, zajmował obszar 900 metrów z północy na południe i 400 metrów ze wschodu na zachód. Zamek otaczały dwa zestawy fos: fosa zewnętrzna o szerokości około 10 metrów i fosa wewnętrzna o szerokości około 15 metrów, oddzielone pasem o szerokości 10 metrów. Fosy te otaczały Honjo, czyli główny obszar zamku, który mierzył około 170 metrów z północy na południe i 90 metrów ze wschodu na zachód. Na północy i bezpośrednio na wschód od zamku płynęła rzeka Gojo.
Ote-mon, czyli główne bramy zamku, skierowane były na południowy wschód, a tylne bramy na północ. Bezpośrednio na południu i północnym wschodzie znajdowały się duże obszary, mniej więcej wielkości centralnego okręgu, przeznaczone na mieszkania samurajów.
W okresie Sengoku prowincja Owari była rządzona przez dwie główne frakcje klanu Oda. Klan Iwakura Oda władał północnymi dzielnicami Owari, podczas gdy klan Kiyosu Oda rządził obszarami południowymi. Słynny Oda Nobunaga należał do klanu Shobata Oda, gałęzi rodziny Kiyosu Oda.
Nobunaga zwiększył swoją władzę, pokonując i wyprzedzając Kiyosu Oda. W opozycji, Iwakura Oda zawarli sojusz z bratem Nobunagi, Nobuyuki. Zostali oni jednak pokonani przez Nobunagę w bitwie pod Ukino w 1558 r., po której zaatakowano zamek Iwakura.
W czerwcu 1558 r. Oda Nobunaga otoczył zamek Iwakura palisadami, podpalił miasto i poddał je oblężeniu, które trwało od dwóch do trzech miesięcy. Podczas bitwy zginął Yamauchi Moritoyo, wasal Ody z Iwakury. Jego syn, Katsutoyo, był tymczasowo bezrobotny, dopóki nie dołączył do sił Nobunagi około 1567 roku, stając się później panem zamków Kakegawa i Kochi.
Nobunaga nieustannie wystrzeliwał strzały i strzelał z karabinów w zamek, stosując różne taktyki, aby zmęczyć obrońców. W końcu oblężone siły Iwakury uznały, że utrzymanie zamku jest zbyt trudne i postanowiły się poddać. Obrońcy odeszli i rozproszyli się, a wkrótce potem Nobunaga zniszczył zamek i powrócił do swojego zamku w Kiyosu, po zjednoczeniu prowincji Owari.
Niestety, z zamku Iwakura nie pozostało nic poza pomnikiem stojącym w miejscu tylnej bramy głównego ogrodzenia.
Zobacz także
-
Zamek Amagasaki
Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
-
Zamek w Hiroszimie
Mōri Terumoto (1553–1625) był wnukiem i prawowitym spadkobiercą słynnego Mōri Motonariego. Gdy w 1571 roku stanął na czele klanu Mōri, odziedziczył rozległe terytoria obejmujące znaczną część regionów San’in i San’yō w zachodniej części wyspy Honsiu. Ponadto klan Mōri dysponował największą i najbardziej zaawansowaną technologicznie flotą morską swoich czasów.
-
Zamek Fukuyama
Po klęsce stronników Toyotomiego Hideyoriego w kampaniach osakijskich z lat 1614–1615 w Japonii nadal istniało wiele rodów, których lojalność wobec siogunatu Tokugawa nie była pełna, zwłaszcza w zachodnim regionie Chūgoku. Mizuno Katsunari (1564–1651), kuzyn Tokugawy Ieyasu, stał się pierwszym z bliskich domowi Tokugawa panów feudalnych, tzw. fudai daimyō, przeniesionym do tego strategicznie ważnego obszaru.
-
Zamek Tiba
Za założyciela klanu Chiba uważa się Chiba Tsunesige (1083–1180), który w 1126 roku przeniósł swoją siedzibę do rejonu Inohana i wzniósł tam silnie ufortyfikowaną warownię. Choć sam Tsunesige pochodził z klanu Taira, ród Chiba później poparł Minamoto no Yoritomo, przyszłego twórcę pierwszego siogunatu.
-
Zamek Sunomata
Oda Nobunaga, w ramach swojego „ostatecznego rozwiązania” konfliktu z klanem Saitō, zaplanował budowę fortu w rejonie Sunomata, który miał służyć jako wysunięta baza do ataku na zamek Inabayama (później przemianowany na Gifu). Sunomata była bagnistym obszarem położonym między zamkiem Ogaki, twierdzą klanu Oda, a Inabayamą, główną fortecą klanu Saitō. Wcześniejsze próby wzniesienia w tym miejscu umocnień, podejmowane przez generałów Ody Sakumę Nobumoriego i Shibatę Katsuiego, zakończyły się niepowodzeniem. Wówczas zadanie powierzono młodemu wasalowi Kinoshicie Tokichirō, który później stał się znany jako Toyotomi Hideyoshi.
-
Zamek Shibata
Dokładny moment pojawienia się pierwszych budowli na terenie dzisiejszego zamku nie jest znany; powszechnie uważa się jednak, że pierwsze umocnione konstrukcje powstały tu w okresie Muromachi, gdy ziemie te znajdowały się pod kontrolą klanu Shibata.
-
Zamek Okayama
Według różnych przekazów najwcześniejsze fortyfikacje na terenie dzisiejszego zamku Okayama powstały już w XIV wieku i zostały wzniesione przez ród Nawa. Rzeka Asahigawa była wykorzystywana jako naturalna przeszkoda obronna, chroniąca jedną ze stron umocnień.
Na początku XVI wieku ród Kanamitsu zbudował tu nowy zamek, który wówczas nosił nazwę Ishiyama. W 1573 roku przeszedł on pod kontrolę rodu Ukita, po czym Ukita Naoie (1529–1582) rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę przebudowę. Nie zdążył jej ukończyć z powodu śmierci, a dalsze prace kontynuował jego syn Hideie. -
Zamek Nagahama
Hashiba, później znany jako Toyotomi Hideyoshi, po klęsce klanu Azai otrzymał od Ody Nobunagi zamek Odani wraz z okolicznymi ziemiami. Zamek Odani był jednak położony wysoko w górach, co czyniło go mało odpowiednim do skutecznego zarządzania terytorium. Z tego powodu w 1575 roku Hideyoshi rozpoczął budowę nowego zamku w wiosce Imahama, położonej nad brzegiem jeziora Biwa. Wykorzystując znak naga z imienia Nobunagi, nadał zarówno wiosce, jak i nowemu zamkowi nazwę Nagahama.
