Zamek Iwakura był hira-jiro, czyli zamkiem na płaskim terenie, położonym na równinach, które stały się miastem Iwakura w prefekturze Aichi. Swego czasu rywalizował z zamkiem Kiyosu pod względem wielkości i postury. Zbudowany w 1479 roku, zajmował obszar 900 metrów z północy na południe i 400 metrów ze wschodu na zachód. Zamek otaczały dwa zestawy fos: fosa zewnętrzna o szerokości około 10 metrów i fosa wewnętrzna o szerokości około 15 metrów, oddzielone pasem o szerokości 10 metrów. Fosy te otaczały Honjo, czyli główny obszar zamku, który mierzył około 170 metrów z północy na południe i 90 metrów ze wschodu na zachód. Na północy i bezpośrednio na wschód od zamku płynęła rzeka Gojo.
Ote-mon, czyli główne bramy zamku, skierowane były na południowy wschód, a tylne bramy na północ. Bezpośrednio na południu i północnym wschodzie znajdowały się duże obszary, mniej więcej wielkości centralnego okręgu, przeznaczone na mieszkania samurajów.
W okresie Sengoku prowincja Owari była rządzona przez dwie główne frakcje klanu Oda. Klan Iwakura Oda władał północnymi dzielnicami Owari, podczas gdy klan Kiyosu Oda rządził obszarami południowymi. Słynny Oda Nobunaga należał do klanu Shobata Oda, gałęzi rodziny Kiyosu Oda.
Nobunaga zwiększył swoją władzę, pokonując i wyprzedzając Kiyosu Oda. W opozycji, Iwakura Oda zawarli sojusz z bratem Nobunagi, Nobuyuki. Zostali oni jednak pokonani przez Nobunagę w bitwie pod Ukino w 1558 r., po której zaatakowano zamek Iwakura.
W czerwcu 1558 r. Oda Nobunaga otoczył zamek Iwakura palisadami, podpalił miasto i poddał je oblężeniu, które trwało od dwóch do trzech miesięcy. Podczas bitwy zginął Yamauchi Moritoyo, wasal Ody z Iwakury. Jego syn, Katsutoyo, był tymczasowo bezrobotny, dopóki nie dołączył do sił Nobunagi około 1567 roku, stając się później panem zamków Kakegawa i Kochi.
Nobunaga nieustannie wystrzeliwał strzały i strzelał z karabinów w zamek, stosując różne taktyki, aby zmęczyć obrońców. W końcu oblężone siły Iwakury uznały, że utrzymanie zamku jest zbyt trudne i postanowiły się poddać. Obrońcy odeszli i rozproszyli się, a wkrótce potem Nobunaga zniszczył zamek i powrócił do swojego zamku w Kiyosu, po zjednoczeniu prowincji Owari.
Niestety, z zamku Iwakura nie pozostało nic poza pomnikiem stojącym w miejscu tylnej bramy głównego ogrodzenia.
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
