Sadamasa był synem Okudairy Sadayoshiego i brał udział w kilku bitwach pod dowództwem Tokugawy Ieyasu, odznaczając się w bitwie pod Anegawą w 1570 roku, gdzie zdobył dwie głowy. Około 1572 roku został zmuszony do przejścia na służbę klanu Takeda, lecz po śmierci Takedy Shingena w 1573 roku wrócił do Tokugawy, opuszczając zamek Tsukude wraz ze swoimi ludźmi. W wyniku jego dezercji Takeda Katsuyori nakazał stracić żonę i brata Sadamasy, którzy byli przetrzymywani jako zakładnicy.
Tokugawa Ieyasu pozwolił Sadamasie poślubić swoją najstarszą córkę, Kame-hime. W nagrodę otrzymał zamek Nagashino i zasłynął podczas jego oblężenia w 1575 roku, skutecznie odpierając wszystkie ataki wojsk Katsuyoriego. Kampania ta zakończyła się wielką bitwą pod Nagashino.
Oda Nobunaga był tak pod wrażeniem dowódczych umiejętności Sadamasy, że podarował mu znak „nobu” ze swojego własnego imienia. Po tym Sadamasa przyjął nowe imię — Nobumasa. Za udział w kampanii otrzymał również od Ieyasu cenny miecz Daihannya, nazwany na cześć buddyjskiej sutry. Ostrze zostało wykonane przez Osafune Nagamitsu w okresie Kamakura, należało do szogunów Ashikaga, a następnie trafiło do Ody Nobunagi, który podarował je Tokugawie Ieyasu po bitwie pod Anegawą.
Gdy Ieyasu w 1590 roku przeniósł się do regionu Kantō, Sadamasa otrzymał ziemie w prowincji Kōzuke o dochodzie 30 000 koku ryżu. W kampanii 1600 roku uczestniczył w oblężeniu zamku Ueda pod dowództwem Tokugawy Hidetady.
W 1601 roku Sadamasa został przeniesiony do prowincji Mino, gdzie zbudował zamek Kano i przekazał fundusze na budowę świątyni Kano Tenmangu. W 1602 roku przeszedł na emeryturę i przekazał zamek swojemu trzeciemu synowi, Okudairze Tadamasie. Jego córka poślubiła Okubo Tadatsune.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
