Minamoto no Sanetomo, młodsze rodzeństwo drugiego szoguna Kamakury, Yoriie, który został zdetronizowany przez ich dziadka ze strony matki, a następnie zamordowany, co w konsekwencji doprowadziło do mianowania Sanetomo szogunem.
Urodzony 17 września 1192 r. Sanetomo był manipulowany przez matkę i żył w ciągłym strachu przed dziadkiem, który wielokrotnie próbował go wyeliminować. Pomimo tych wyzwań, Sanetomo poświęcił swój czas na komponowanie poezji, tworząc ponad 700 wysokiej jakości wierszy Waka. Bezsilność, której doświadczył, wraz z ciągłymi zagrożeniami dla jego życia, doprowadziły go do chronicznego uzależnienia od alkoholu.
W wieku 27 lat Sanetomo zginął w zamachu zaaranżowanym przez jego siostrzeńca i adoptowanego syna, Minamoto no Yoshinariego, na Wielkich Schodach świątyni Tsurugaoka Hachiman w Kamakurze w 1219 roku.
W śnieżny 13 dzień drugiego miesiąca, zbiegający się z buddyjskim Nowym Rokiem, Sanetomo właśnie zakończył ceremonię związaną z jego niedawną nominacją na Udaijina, czyli ministra. Wychodząc ze świątyni wielkimi schodami, Yoshinari wpadł w zasadzkę, ścinając głowę szogunowi i zabijając nosiciela miecza. Zamierzonym celem powinien być przyszły regent, Hojo Yoshitoki; jednak źle się poczuł, wyszedł wcześniej, a jego zastępca został omyłkowo zabity. Uciekając z głową Sanetomo, Yoshinari napisał list, w którym ogłosił się nowym szogunem. Niemniej jednak jego "panowanie" było krótkie, ponieważ Yoshinari został zatrzymany i stracony w ciągu kilku godzin.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
