Kondo Isami, wysoko wykwalifikowany szermierz i dowódca Shinsengumi, urodził się w Kami-Ishihara, osobliwej wiosce rolniczej w Chofu w zachodnim Tokio, pod nazwiskiem Miyagawa Katsugoro. Jego podróż do kasty samurajów rozpoczęła się, gdy adoptował go Kondo Shusuke. Katalizatorem tej adopcji była dzielna obrona rodzinnego domu w wieku 13 lat przed bandą rabusiów.
Wykazując się wyjątkowymi umiejętnościami szermierczymi, Kondo został czwartym mistrzem Tennen Rishin-Ryu w 1861 roku. Następnie, w 1863 roku, szogunat Tokugawa zatrudnił 234 roninów jako ochroniarzy szoguna Iemochi. Kondo i jego współpracownicy, początkowo należący do Roshigumi, służyli jako policja pod rządami Tokugawy w Kioto. Grupa ta ostatecznie przekształciła się w osławione Shinsengumi, któremu przypisuje się odkrycie i stłumienie potencjalnej rebelii podczas incydentu Ikedaya.
Choć Kondo i Shinsengumi byli uznawani za odważnych bohaterów, zyskali rozgłos dzięki swojej bezwzględnej taktyce, często eliminując postrzeganych przeciwników w celu realizacji swoich planów. Wewnętrzne spory i zabójstwa w grupie jeszcze bardziej nadszarpnęły ich reputację. W szczególności Kondo Isami był zamieszany w zabójstwo męża stanu Sakamoto Ryomy.
Upadek szogunatu Tokugawa doprowadził do wojny Boshin, podczas której Shinsengumi, w tym Kondo, wzięli udział w bitwie pod Toba-Fushimi. Kondo odniósł obrażenia od ostrzału w tym konflikcie, a także walczył w bitwie pod Koshu-Katsunuma, zanim poddał się siłom cesarskim.
Po schwytaniu, Kondo spędził 20 dni w więzieniu w Itabashi w Tokio, zanim 17 maja 1868 r. został stracony na terenie Itabashi. Jego grób i kamień pamiątkowy są świadectwem jego spuścizny. Kondo Isami, w wieku 33 lat, został pochowany w świątyni Ryugen-ji w tokijskiej dzielnicy Mitaka, podczas gdy jego odcięta głowa, początkowo wystawiona na widok publiczny, została później skradziona i dyskretnie pochowana w małym kopcu za Hozo-ji, starożytną świątynią w Okazaki w prefekturze Aichi.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
