Zamek Yamanaka, założony przez Hojo Ujiyasu w latach 60. XV wieku, znajduje się we wschodniej części miasta Mishima w prefekturze Shizuoka. Zamek ten służył jako pierwsza linia zachodniej obrony głównego zamku Hojo w Odawara. Wykuty w zboczu 586-metrowej góry, zamek Yamanaka był strategicznie położony wzdłuż autostrady Tokaido, oferując wspaniałe widoki na pobliską górę Fuji, ocean i drogę prowadzącą do Odawara.
Zamek posiadał pięć baileys: Honmaru, Ni-no-Maru, Kita-no-Maru, Nishi-no-Maru i Daisaki-de-Maru. Kompleksy te były ufortyfikowane dobrze bronionymi bramami, palisadami z bali i drewnianymi ścianami wyposażonymi w otwory na broń i strzały. Misternie zaprojektowane suche fosy i strome zbocza dodatkowo chroniły zamek. Unikalne fosy Shoji-bori i Une-bori zamku Yamanaka, które mają kształt wafli z wąskimi grzbietami otaczającymi kwadratowe zagłębienia, można podziwiać do dziś. Te suche fosy były niezbędne, ponieważ pozyskiwanie i utrzymywanie wody na szczycie góry było niepraktyczne.
W 1587 roku, gdy Toyotomi Hideyoshi zbliżał się do całkowitego zjednoczenia Japonii, skierował swój wzrok na klan Hojo, który jeszcze nie poddał się jego rządom. Gdy zebrał przeciwko nim duże armie, Hojo ufortyfikowali swoje mniejsze zamki, w tym Yamanaka, który był dowodzony przez Hojo Ujikatsu i wspierany przez około 4000 samurajów. Fortyfikacje te były jednak niekompletne, gdy Hideyoshi wykonał swój ruch w 1590 roku. Armia Toyotomi, licząca około 67 000 żołnierzy, znacznie przewyższała liczebnie obrońców Hojo w stosunku 16 do 1. Mimo to wojska Hojo walczyły dzielnie, zadając siłom Toyotomi ciężkie straty. Bitwa, która trwała zaledwie pół dnia, a według niektórych relacji nawet dwie godziny, zakończyła się śmiercią większości obrońców i zniszczeniem zamku. Hojo Ujikatsu i jego najlepsi generałowie uciekli, by pomóc w obronie zamku Odawara. Bitwa ta była pierwszą potyczką w oblężeniu Odawary, która doprowadziła do upadku klanu Hojo.
Zamek Yamanaka, uznany w 1934 r. za narodowy obiekt historyczny, został ponownie zalesiony, co skłoniło do podjęcia projektów konserwatorskich mających na celu przywrócenie jego pozostałości. Chociaż nie zachowały się żadne budowle, charakterystyczne systemy fos Shoji-bori i Une-bori są nadal widoczne i doceniane. Fosy te, z wąskimi grzbietami, zapewniały atakującym możliwość przejścia tylko w jednym szeregu, co czyniło ich łatwymi celami dla obrońców. Na grzbietach prawdopodobnie znajdowały się drewniane kolce i związane liny, które dodatkowo utrudniały atak. W 2006 roku zamek Yamanaka znalazł się na liście 100 najlepszych zamków w Japonii.
Zobacz także
-
Zamek Kokura
Zamek Kokura jest tradycyjnie uznawany za założony przez Hosokawę Tadaokiego (1563–1645), chociaż w chwili, gdy ród Hosokawa przejął kontrolę nad tymi ziemiami, fortyfikacja istniała już co najmniej od 1569 roku i najprawdopodobniej została wzniesiona przez członków rodu Mori.
-
Zamek Ikeda
W 1334 roku Ikeda Noriyoshi wzniósł w tym miejscu niewielki fort, który z czasem był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Podczas wojny Ōnin (1467–1477) ród Ikeda opowiedział się po stronie Koalicji Zachodniej. W rezultacie zamek Ikeda został zaatakowany i zdobyty przez wojska Koalicji Wschodniej, jednak wkrótce został odbity, dzięki czemu uniknął poważnych zniszczeń.
-
Zamek Aizu-Wakamatsu
Aizu-Wakamatsu jest najpotężniejszym, a zarazem najstarszym zamkiem regionu Tōhoku na północy wyspy Honsiu. Jego historia sięga XIV wieku i jest ściśle związana z klanem Ashina, którego członkowie wywodzili swoje pochodzenie od legendarnego rodu Taira.
-
Zamek Marugame
Zamek Marugame należy do tak zwanej „Autentycznej Dwunastki”, grupy dwunastu zamków, których donżony przetrwały do czasów współczesnych bez poważnych przebudów od okresu Edo.
-
Zamek Iyo Matsuyama
Historycznie centrum prowincji Iyo — odpowiadającej dzisiejszej prefekturze Ehime na wyspie Shikoku — stanowiło miasto Imabari, natomiast okolice Matsuyamy były postrzegane jako rolnicze peryferia z rozległymi równinami i niskimi wzgórzami. W okresie Muromachi centralną częścią prowincji zarządzał ród Kano z zamku Yuzuki. Wraz z nadejściem epoki Sengoku ród ten utracił jednak swoje dawne wpływy i musiał funkcjonować w cieniu potężniejszych klanów Mori i Chōsokabe. Po podboju Shikoku przez wojska Toyotomiego Hideyoshiego w 1587 roku północna część prowincji Iyo została przekazana Fukushimie Masanoriemu, jednemu z tzw. „Siedmiu Włóczni z Shizugatake”. W 1595 roku Masanori został przeniesiony do zamku Kiyosu, a ziemie wokół Matsuyamy przypadły innemu z Siedmiu Włóczni — Katō Yoshiakiemu, który otrzymał zamek Masaki oraz dochód w wysokości 60 000 koku ryżu.
-
Zamek Kanazawa
Budowa zamku Kanazawa rozpoczęła się w 1580 roku na polecenie Sakumy Morimasy, wasala Ody Nobunagi. Zamek został zbudowany na miejscu świątyni sekty Ikko-Ikki Oyama Gobo, dlatego czasami nazywany jest zamkiem Oyama. Morimasa zdążył wykopać kilka rowów i rozpocząć budowę miasta przyzamkowego. Jednak po klęsce w bitwie pod Shizugatake w 1583 roku został stracony, a posiadłość zamku przeszła w ręce Maedy Toshie (1538–1599).
-
Zamek Nakatsu
Kuroda Yoshitaka (1546–1604) był jednym z najbliższych doradców legendarnego wodza Toyotomi Hideyoshi. Brał udział w kluczowych kampaniach wojskowych końca XVI wieku — w wyprawie na Shikoku w 1585 roku i wyprawie na Kyushu w 1587 roku. Później, podczas drugiej kampanii w Korei, Yoshitaka pełnił funkcję głównego doradcy dowódcy wojsk inwazyjnych Kobayakawa Hideaki. Po śmierci Hideyoshi przysiągł wierność Tokugawie Ieyasu, zapewniając sobie w ten sposób wpływy i protekcję nowego przywódcy Japonii.
-
Zamek Edo
Historia zamku Edo sięga okresu Heian, kiedy to klan Edo zbudował tu niewielką fortecę. W 1457 roku wasal klanu Uesugi, Ota Dokan (1432–1486), wzniósł w tym miejscu pełnoprawny zamek. Wewnętrzne spory osłabiły klan Uesugi, a w 1524 roku wnuk Ota Dokana, Ota Yasutaka, bez walki przekazał zamek wojskom Hojo, dowodzonym przez ambitnego Hojo Souna. Chociaż główną fortecą klanu pozostawał zamek Odawara, Edo było uważane za ważny punkt strategiczny.
