Zamek Tsuyama, położony w mieście Tsuyama w prefekturze Okayama, jest jednym z trzech najważniejszych japońskich zamków na wzgórzach (Hirayama), obok zamków Himeji i Matsuyama. Pierwotnie zamek Tsuyama składał się z 77 struktur, w tym głównej twierdzy, różnych yagura (wież strażniczych), bram, pałaców i pomieszczeń mieszkalnych. Dla porównania, zamek Hiroszima miał 76 struktur, a Himeji 61. Pierwszy zamek w tym miejscu został zbudowany w 1441 roku, ale wkrótce został opuszczony. Budowa na dużą skalę, którą znamy dzisiaj, rozpoczęła się w 1603 roku pod rozkazami Mori Tadamasy. Zamek służył jako baza administracyjna dla daimyo Tsuyama Han, klanu Mori od 1603 do 1697 roku i klanu Matsudaira od 1698 do 1871 roku.
Główny budynek zamku Tsuyama miał pięć pięter, choć nieoficjalnie zarejestrowano go jako czteropiętrowy. Wynikało to z prawa, które zakazywało wznoszenia wież o wysokości powyżej pięciu pięter. Mori Tadamasa sprytnie uniknął rozbiórki twierdzy, usuwając dachówki z dachu między czwartym a piątym piętrem, twierdząc, że były to okapy, a nie dach. Urzędnicy zaakceptowali to wyjaśnienie i zamek został zarejestrowany jako "czteropiętrowy, z okapami sprawiającymi wrażenie dodatkowego piętra".
W 1871 roku zamek został opuszczony po zniesieniu systemu feudalnego, a dwa lata później został sprzedany. W latach 1874-1875 donżon, mury, bramy i wszystkie wieżyczki zostały rozebrane i zniszczone. Działania konserwatorskie rozpoczęto dopiero w 1890 roku, po zawaleniu się części północno-zachodnich kamiennych murów, ale było już za późno na zachowanie jakichkolwiek oryginalnych budynków. W 1963 roku ruiny zamku Tsuyama zostały uznane za narodowe miejsce historyczne.
W ramach obchodów 400-lecia zamku, Bitchu Yagura, wieżyczka pierwotnie używana jako część pałacu lorda, została skrupulatnie odrestaurowana w 2005 roku. Dziś, choć zamek pozostaje w ruinie, ruiny te są spektakularne. Otoczony przez ponad 5000 drzew wiśniowych teren i imponujące, dobrze zbudowane kamienne mury są otwarte dla publiczności, oferując wgląd we wspaniałość tego, co niegdyś było jednym z najważniejszych japońskich zamków na wzgórzu.
Zobacz także
-
Zamek Arato
Zamek Arato został zbudowany w 1524 roku przez ród Yamada na rozkaz ich seniora, Murakamiego, jako niewielka górska warownia. Z czasem zyskał strategiczne znaczenie i stał się jednym z głównych punktów konfliktu między dwoma słynnymi daimyō okresu Sengoku — Takeda Shingen i Murakami Yoshikiyo. Konflikt ten uczynił z zamku jedną z kluczowych fortec w walce o kontrolę nad Shinano Province.
-
Zamek Tatsuno
Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
