Zamek Tsuyama, położony w mieście Tsuyama w prefekturze Okayama, jest jednym z trzech najważniejszych japońskich zamków na wzgórzach (Hirayama), obok zamków Himeji i Matsuyama. Pierwotnie zamek Tsuyama składał się z 77 struktur, w tym głównej twierdzy, różnych yagura (wież strażniczych), bram, pałaców i pomieszczeń mieszkalnych. Dla porównania, zamek Hiroszima miał 76 struktur, a Himeji 61. Pierwszy zamek w tym miejscu został zbudowany w 1441 roku, ale wkrótce został opuszczony. Budowa na dużą skalę, którą znamy dzisiaj, rozpoczęła się w 1603 roku pod rozkazami Mori Tadamasy. Zamek służył jako baza administracyjna dla daimyo Tsuyama Han, klanu Mori od 1603 do 1697 roku i klanu Matsudaira od 1698 do 1871 roku.
Główny budynek zamku Tsuyama miał pięć pięter, choć nieoficjalnie zarejestrowano go jako czteropiętrowy. Wynikało to z prawa, które zakazywało wznoszenia wież o wysokości powyżej pięciu pięter. Mori Tadamasa sprytnie uniknął rozbiórki twierdzy, usuwając dachówki z dachu między czwartym a piątym piętrem, twierdząc, że były to okapy, a nie dach. Urzędnicy zaakceptowali to wyjaśnienie i zamek został zarejestrowany jako "czteropiętrowy, z okapami sprawiającymi wrażenie dodatkowego piętra".
W 1871 roku zamek został opuszczony po zniesieniu systemu feudalnego, a dwa lata później został sprzedany. W latach 1874-1875 donżon, mury, bramy i wszystkie wieżyczki zostały rozebrane i zniszczone. Działania konserwatorskie rozpoczęto dopiero w 1890 roku, po zawaleniu się części północno-zachodnich kamiennych murów, ale było już za późno na zachowanie jakichkolwiek oryginalnych budynków. W 1963 roku ruiny zamku Tsuyama zostały uznane za narodowe miejsce historyczne.
W ramach obchodów 400-lecia zamku, Bitchu Yagura, wieżyczka pierwotnie używana jako część pałacu lorda, została skrupulatnie odrestaurowana w 2005 roku. Dziś, choć zamek pozostaje w ruinie, ruiny te są spektakularne. Otoczony przez ponad 5000 drzew wiśniowych teren i imponujące, dobrze zbudowane kamienne mury są otwarte dla publiczności, oferując wgląd we wspaniałość tego, co niegdyś było jednym z najważniejszych japońskich zamków na wzgórzu.
Zobacz także
-
Zamek Amagasaki
Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
-
Zamek w Hiroszimie
Mōri Terumoto (1553–1625) był wnukiem i prawowitym spadkobiercą słynnego Mōri Motonariego. Gdy w 1571 roku stanął na czele klanu Mōri, odziedziczył rozległe terytoria obejmujące znaczną część regionów San’in i San’yō w zachodniej części wyspy Honsiu. Ponadto klan Mōri dysponował największą i najbardziej zaawansowaną technologicznie flotą morską swoich czasów.
-
Zamek Fukuyama
Po klęsce stronników Toyotomiego Hideyoriego w kampaniach osakijskich z lat 1614–1615 w Japonii nadal istniało wiele rodów, których lojalność wobec siogunatu Tokugawa nie była pełna, zwłaszcza w zachodnim regionie Chūgoku. Mizuno Katsunari (1564–1651), kuzyn Tokugawy Ieyasu, stał się pierwszym z bliskich domowi Tokugawa panów feudalnych, tzw. fudai daimyō, przeniesionym do tego strategicznie ważnego obszaru.
-
Zamek Tiba
Za założyciela klanu Chiba uważa się Chiba Tsunesige (1083–1180), który w 1126 roku przeniósł swoją siedzibę do rejonu Inohana i wzniósł tam silnie ufortyfikowaną warownię. Choć sam Tsunesige pochodził z klanu Taira, ród Chiba później poparł Minamoto no Yoritomo, przyszłego twórcę pierwszego siogunatu.
-
Zamek Sunomata
Oda Nobunaga, w ramach swojego „ostatecznego rozwiązania” konfliktu z klanem Saitō, zaplanował budowę fortu w rejonie Sunomata, który miał służyć jako wysunięta baza do ataku na zamek Inabayama (później przemianowany na Gifu). Sunomata była bagnistym obszarem położonym między zamkiem Ogaki, twierdzą klanu Oda, a Inabayamą, główną fortecą klanu Saitō. Wcześniejsze próby wzniesienia w tym miejscu umocnień, podejmowane przez generałów Ody Sakumę Nobumoriego i Shibatę Katsuiego, zakończyły się niepowodzeniem. Wówczas zadanie powierzono młodemu wasalowi Kinoshicie Tokichirō, który później stał się znany jako Toyotomi Hideyoshi.
-
Zamek Shibata
Dokładny moment pojawienia się pierwszych budowli na terenie dzisiejszego zamku nie jest znany; powszechnie uważa się jednak, że pierwsze umocnione konstrukcje powstały tu w okresie Muromachi, gdy ziemie te znajdowały się pod kontrolą klanu Shibata.
-
Zamek Okayama
Według różnych przekazów najwcześniejsze fortyfikacje na terenie dzisiejszego zamku Okayama powstały już w XIV wieku i zostały wzniesione przez ród Nawa. Rzeka Asahigawa była wykorzystywana jako naturalna przeszkoda obronna, chroniąca jedną ze stron umocnień.
Na początku XVI wieku ród Kanamitsu zbudował tu nowy zamek, który wówczas nosił nazwę Ishiyama. W 1573 roku przeszedł on pod kontrolę rodu Ukita, po czym Ukita Naoie (1529–1582) rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę przebudowę. Nie zdążył jej ukończyć z powodu śmierci, a dalsze prace kontynuował jego syn Hideie. -
Zamek Nagahama
Hashiba, później znany jako Toyotomi Hideyoshi, po klęsce klanu Azai otrzymał od Ody Nobunagi zamek Odani wraz z okolicznymi ziemiami. Zamek Odani był jednak położony wysoko w górach, co czyniło go mało odpowiednim do skutecznego zarządzania terytorium. Z tego powodu w 1575 roku Hideyoshi rozpoczął budowę nowego zamku w wiosce Imahama, położonej nad brzegiem jeziora Biwa. Wykorzystując znak naga z imienia Nobunagi, nadał zarówno wiosce, jak i nowemu zamkowi nazwę Nagahama.
