Kendo (Szermierka japońska) – sztuka walki oparta na posługiwaniu się mieczem. Ten kierunek wywodzi się z tradycyjnych technik miecza samurajów. Co zaskakujące, przez długi czas miecz nie był używany jako główna broń samuraja. Był używany wyłącznie do samoobrony, gdy brakowało głównego narzędzia wojownika samuraja.
O samurajach krąży wiele legend. Ich najważniejszą cechą jest ogromna siła woli, odporność charakteru, surowe wychowanie. Byli to najsilniejsi wojownicy, którzy nie bali się śmierci.
Wraz z rozwojem feudalizmu w Japonii i pojawieniem się samurajów, narodziła się i rozwinęła nauka "Zen". "Zen" lub "Zenshu" jest jednym z kierunków w buddyzmie. Później Zen stanie się najpopularniejszą i najbardziej wpływową nauką wśród samurajów.
Esencja Harakiri
Rytuał hara-kiri lub jak to się nazywa Sepuka, jest ściśle związany z filozofią samurajów Bushido. Tradycja ta pojawiła się w okresie wczesnego feudalizmu Japonii. Był to przywilej wyłącznie samurajów, którzy byli dumni z tego, że swobodnie zarządzają swoim życiem, mają hart ducha i odwagę, a poprzez sepuku okazują swoją miłość do śmierci.
Filozofia samurajów wywodzi się z buddyzmu zen, niosącego ideę istnienia jednego idealnego miecza, z którego wyłonił się cały dualny świat z niezliczonymi wątpliwościami.
Po upadku reżimu Tokugawa w 1869 r.nowy rząd Cesarski Japonii zaczął wprowadzać burżuazyjne reformy gospodarcze i polityczne. Najpierw uderzyli w system feudalny i klasę samurajów, zmuszając wielkich feudałów do zrzeczenia się swoich starych praw w zarządzaniu klanami.
