Na początku XVI wieku najpotężniejszą armią kawalerii samurajów była armia Takeda. W tamtych czasach była to potężna siła militarna, która zawsze odnosiła zwycięstwa na polu bitwy. Na czele był Takeda Shingen, który miał dwóch synów. To właśnie synowie kontynuowali jego dzieło po śmierci ojca. Głównym zadaniem było schwytanie Mikawy, która należała do Tokugawy Ieyasu. Jednak nie wszystko poszło zgodnie z planem. Potęga i siła armii Takeda, której wszyscy się obawiali, zmieniła się diametralnie w drugiej połowie XVI wieku.
Film japońskiego reżysera Kihachi Okamoto „Czerwony lew” po raz pierwszy obejrzała publiczność w 1969 roku. Akcja obrazu rozgrywa się w okresie burzliwych wydarzeń w historii Japonii w latach 1866-67, które zakończyły epokę Edo i poprzedziły cesarską odbudowę. Ulubione cechy Kihachi Okamoto to wprowadzenie nagłych zwrotów akcji i nieoczekiwane zakończenie. Film „Czerwony lew” nie był pod tym względem wyjątkiem. Zaczyna się jako zestaw komediowych sytuacji, które rozgrywają się z komicznymi postaciami. Ale stopniowo fabuła nabiera coraz poważniejszego kolorytu i ostatecznie kończy się tragedią.
Japoński film „Love and Honor” został wydany 20 października 2006 roku. Jest to część trylogii wyreżyserowanej przez Yoji Yamadę, której akcja toczy się w okresie Edo. Pierwszymi filmami tej sagi były „Zmierzchny samuraj”, wydany w 2002 roku i „Hidden Blade” w 2004 roku.
Wśród całej populacji Japonii samurajowie wyróżniali się przede wszystkim swoim oryginalnym wyglądem. Ich kostium i fryzura przykuły moją uwagę. Fryzury były różne. To był ten lub inny rodzaj fryzury, który wskazywał na status społeczny osoby w społeczeństwie. Naruszenie tej gradacji miało złe konsekwencje. Dlatego niższe klasy musiały nosić tylko te fryzury, które były przeznaczone tylko dla nich. W ten sposób najwyższa szlachta różniła się od zwykłych samurajów. Fryzura jest znakiem rozpoznawczym samurajów w społeczeństwie.
Samuraj wojownik musi być nie tylko silny psychicznie i fizycznie, ale także pięknie wyglądać. Dlatego jego ubrania to wyjątkowy strój, który został starannie dobrany.
Wygląd samurajów zawsze przyciągał uwagę. Przede wszystkim rzucał się w oczy sprzęt wojowników i ich broń. W przeciwieństwie do innych wojowników, wyposażenie samurajów różniło się jasnością, różnorodnością kolorów. To nie był tylko strój, ale prawdziwe dzieło sztuki.
