Shimazu Takahisa, piętnasty przywódca klanu Shimazu, odegrał kluczową rolę w transformacji samurajskiej sztuki wojennej, wprowadzając do Japonii broń palną. Dzięki żywemu zainteresowaniu rozwijaniem stosunków międzynarodowych, Takahisa dostrzegł znaczenie handlu i nawiązał kontakty z podróżnikami swoich czasów, zwłaszcza z królestwem Ryukyu (Okinawa) i Chinami. Jednak handel ten nieumyślnie doprowadził do wprowadzenia karaluchów do Japonii poprzez działania klanu Shimazu.
Shimazu Tadatsune, wybitna postać wczesnego okresu Edo, posiadał znaczne bogactwo i władzę, szczycąc się stypendium w wysokości 605 000 koku. Urodzony w 1576 r., został wyznaczony na spadkobiercę klanu Shimazu na krótko przed bitwą pod Sekigaharą, w której jego ojciec walczył po przegranej stronie. Pomimo tego, że jego wuj Yoshihisa był głównym spadkobiercą przywództwa klanu, jego brak spadkobierców doprowadził do wyznaczenia Tadatsune na następcę z powodu śmierci jego drugiego wuja Hisakazu w Korei. Przejmując kontrolę w 1602 roku, ojciec Tadatsune zachował większość władzy aż do swojej śmierci w 1619 roku.
Shibata Katsuie, zwany także Gonroku, urodził się w wiosce Kamiyashiro, Owari, obecnie znajdującej się w Meito-Ku, mieście Nagoya. Początkowo przysięgał wierność młodszemu bratu Ody Nobunagi, Odzie Nobukatsu, i brał udział w planach Nobukatsu mających na celu przejęcie władzy nad starszym bratem. Katsuie poprowadził szarżę przeciwko Nobunadze w bitwie pod Ino w 1556 r., ale został pokonany. Podczas gdy Nobunaga kazał stracić swojego młodszego brata, Katsuie został oszczędzony. Pomimo konfliktu z przeszłości, Katsuie został jednym z dowódców Nobunagi, zyskując reputację odważnego i lojalnego.
Sassa Narimasa pochodził z zamku Hira, gdzie obecnie znajduje się świątynia Koutsu-ji w Nishi-Ku w mieście Nagoya. W wieku 14 lat, po ceremonii genpuku, dołączył do swojego ojca jako służący Ody Nobunagi. Służąc pod Nobunagą, Narimasa brał udział w kampaniach przeciwko klanom Azai i Asakura. Jego waleczne czyny podczas bitew u boku Shibata Katsuie przeciwko klanowi Uesugi przyniosły mu panowanie nad prowincją Etchu (prefektura Toyama).
Sanada Nobushige, znany również jako Yukimura, stał się jednym z najznakomitszych samurajów okresu Sengoku. Urodzony jako drugi syn Sanady Masayuki i młodszy brat Sanady Nobuyuki, pierwotnie nazywał się Nobushige, a przydomek "Yukimura" zyskał dopiero w późniejszych opowieściach z okresu Edo. Znany jako "Karmazynowy Demon Wojny" ze względu na swoje krwistoczerwone sztandary i zbroję, zdobył tytuły takie jak "Największy Wojownik Japonii", a nawet "Ostatni Bohater Sengoku" wśród swoich współczesnych.
Sakuma Nobumori, jeden z najwytrwalszych i najbardziej oddanych sług Oda Nobunagi, urodził się w 1528 r. w dzisiejszej dzielnicy Minami-Ku w mieście Nagoya. Jako zagorzały zwolennik Nobunagi, sześć lat młodszy od niego, Sakuma Nobumori odegrał kluczową rolę w każdej kampanii prowadzonej przez swojego pana.
