
Yamauchi Kazutoyo (pisany także jako Yamanouchi; 1545/1546? - 1 listopada 1605) był wybitnym samurajem i strażnikiem, który służył Odzie Nobunadze, a później Toyotomi Hideyoshiemu podczas japońskich okresów Sengoku i Azuchi-Momoyama. Jego ojciec, Yamauchi Moritoyo, był potomkiem Fujiwara no Hidesato i starszym strażnikiem klanu Iwakura Oda, który sprzeciwiał się Odzie Nobunadze. Moritoyo był również władcą zamku Kuroda w prowincji Owari. Kazutoyo jest szczególnie znany ze swojego małżeństwa z Yamauchi Chiyo, której mądrość i zaradność odegrały kluczową rolę w jego awansie.
Wczesne życie i służba
Kazutoyo rozpoczął swoją karierę jako samuraj 400-koku i zyskał uznanie jako zdolny przywódca i mentor. Powierzono mu pod opiekę tak znaczące postacie jak Kuroda Nagamasa, który był zakładnikiem Ody Nobunagi, oraz Toyotomi Hidetsugu. Walczył po stronie Ody w bitwie pod Anegawą w 1570 r., pokazując swoją lojalność i sprawność bojową.
Dojście do władzy
Po oblężeniu Odawary w 1590 r. do władzy doszedł Toyotomi Hideyoshi, a Kazutoyo otrzymał kontrolę nad zamkiem Kakegawa. W tym okresie Tokugawa Ieyasu został przeniesiony z regionu Tōkai do regionu Kantō, konsolidując władzę pod rządami Hideyoshiego.
Bitwa pod Sekigaharą i domeną Tosa
Kazutoyo stanęła po stronie Tokugawy Ieyasu podczas kluczowej bitwy pod Sekigaharą w 1600 roku, zwycięstwa, które umocniło szogunat Tokugawa. Po bitwie Kazutoyo został nagrodzony prowincją Tosa, gdzie zbudował zamek Kochi i otrzymał tytuł *Tosa no kami*. Był to szczytowy moment w jego karierze, gdy z pomniejszego samuraja stał się władcą całej prowincji.
Późniejsze życie i dziedzictwo
Kazutoyo zmarł w 1605 roku, zaledwie cztery lata po tym, jak został władcą Tosa. Zmarł bez bezpośrednich spadkobierców, a jego następcą został bratanek, Tadayoshi. Pomimo stosunkowo krótkiej kadencji jako władca prowincji, dziedzictwo Kazutoyo jest splecione z jego żoną Chiyo, której strategiczna wnikliwość i niezachwiane wsparcie odegrały kluczową rolę w jego sukcesie.
Przedstawienie kulturowe
Życie Kazutoyo i jego małżeństwo z Chiyo stały się inspiracją dla 45. dramatu NHK Taiga „Komyo ga Tsuji” (2006). Serial, oparty na historii Shiby Ryotaro, przedstawia Chiyo jako główną postać i podkreśla jej kluczową rolę w rozwoju Kazutoyo. Nakama Yukie zagrała rolę Chiyo, a Takaya Kamikawa wcielił się w Kazutoyo. Dramat ukazał podróż pary od skromnych początków do rządzenia domeną Tosa, podkreślając tematy lojalności, wytrwałości i partnerstwa.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune

Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto

Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu

Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi

Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
