Nakagawa Hidemasa, syn daimyo prowincji Settsu (dzisiejsza prefektura Hyogo) Nakagawy Kiyohide i starszy brat Nakagawy Hidenariego, był żonaty z księżniczką Tsuru (Tsuruhime), najmłodszą córką Ody Nobunagi. Ponadto jego wujem był znany samuraj i mistrz herbaty Furuta Oribe.
W 1572 r. Kiyohide i jego synowie początkowo poddali swoje ziemie nacierającym siłom Ody zmierzającym w kierunku Kioto. Później jednak zbuntowali się, ostatecznie sprzymierzając się z Odą Nobunagą i służąc mu sześć lat później. Po śmierci Nobunagi rodzina Nakagawa zobowiązała się do wierności Toyotomi Hideyoshiemu.
Hidemasa przejął przywództwo nad klanem Nakagawa w wieku 15 lat, po tym jak jego ojciec poległ w bitwie pod Shizugatake. W kolejnym roku, 1584, zademonstrował swoją sprawność w bitwach pod Komaki i Nagakute, zdobywając uznanie Hideyoshiego. Jego godne pochwały działania podczas kampanii Shikoku w 1585 r. doprowadziły do zwiększenia jego posiadłości z 50 000 koku w Settsu do 65 000 koku, w tym ziemi w sąsiednim Miki w prowincji Harima (również część współczesnej prefektury Hyogo).
Na Nakagawę Hidemasę czekały kolejne zadania, w tym udział w kampanii na Kyushu w 1587 roku. Podczas oblężenia Odawary w 1590 r. dołączył do 220 000 oblegających przeciwko 82 000 samurajów w zamku Odawara. Jego życie dobiegło tragicznego końca podczas bitwy pod Bunroku w 1592 r., gdzie służył jako jeden z przywódców 158-tysięcznego kontyngentu wysłanego przez Hideyoshiego w celu aneksji Korei. W chwili śmierci Nakagawa Hidemasa miał 25 lat.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
