
Kyogoku Tadataka (1593-1637) był japońskim szlachcicem i głową klanu Kyogoku na początku XVII wieku, kluczowego okresu naznaczonego konsolidacją władzy Tokugawa. W dzieciństwie nazywał się Kumamaro i pochodził z rodu cesarza Uda (868-897). Tadataka był synem Kyogoku Takatsugu i jednej z jego konkubin, a jego dziadkiem ze strony ojca był Kyogoku Takayoshi.
Tadataka jest najlepiej pamiętany ze swojej znaczącej roli w kampanii wojskowej klanu Tokugawa podczas oblężenia Osaki w 1615 roku. Prowadząc 2000 żołnierzy, wykonał krytyczny manewr oskrzydlający przeciwko obrońcom zamku Osaka w rejonie Shigino na północny wschód od twierdzy. Manewr ten odegrał kluczową rolę w zapewnieniu zwycięstwa rodu Tokugawa, współpracując z Ishikawą Tadafusą i jego kolegą z klanu Kyogoku Takatomo.
W latach 1620-1629 Tadataka włożył wiele wysiłku i środków w odbudowę zamku w Osace, wydając na ten cel imponujące 92 000 koku.
Tadataka był dwukrotnie żonaty, najpierw z czwartą córką Matsudaira Tadanao, a później, w 1607 r., z czwartą córką Tokugawa Hidetada. Pomimo tych małżeństw nie miał dzieci. Aby zachować ród Kyogoku, szogunat pośmiertnie wyznaczył na jego następcę bratanka Kyogoku Takakazu - syna jego brata Takamasy. Takakazu został następnie wyznaczony do rządzenia Tatsuno w prowincji Harima, otrzymując stypendium w wysokości 50 000 koku.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi

Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi

Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari

Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu

Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
