Tokugawa Ieshige był najstarszym synem Tokugawy Yoshimune i Osumy no Kata, córki Daimyo z Odawary, Okubo Tadanao. Niestety, jego matka zmarła, gdy Ieshige miał zaledwie dwa lata. Początkowo był wychowywany przez konkubinę ojca, Okon no Kata, ale później przeniósł się pod opiekę innej konkubiny, Okume no Kata, po tym jak urodziła ona przyrodniego brata Ieshige, Tokugawę Munetake.
Wyznaczenie Ieshige na następcę ósmego szoguna Yoshimune wzbudziło kontrowersje ze względu na jego przewlekłe problemy zdrowotne, w tym poważną wadę wymowy spowodowaną zniekształconymi zębami i innymi dolegliwościami. Niektórzy badacze spekulowali, że mógł on również borykać się z wyzwaniami poznawczymi, ponieważ wydawał się niezdolny do podejmowania decyzji, polegając w dużej mierze na swoim zdolnym ministrze, Ooka Tadamitsu. Pomimo sugestii dotyczących bardziej odpowiednich kandydatów wśród jego młodszych, zdrowszych braci, Yoshimune trzymał się konfucjańskich zasad i nalegał, aby Ieshige odziedziczył stanowisko, co nastąpiło w 1745 roku. Nawet po przejściu na emeryturę Yoshimune nadal wywierał wpływ w imieniu syna, aż do swojej śmierci w 1751 roku.
W 1760 r. Ieshige zrzekł się tytułu szoguna na rzecz swojego syna, Ieharu, rok przed śmiercią w wieku 49 lat, prawdopodobnie z powodu infekcji dróg moczowych. W ciągu jego 15-letnich rządów jako szoguna, jego niepowodzenie w zwalczaniu korupcji w administracji Tokugawa, w połączeniu z głodem i klęskami żywiołowymi, osłabiło siłę Bakufu.
W 1958 r. grobowiec Ieshige w świątyni Zojo-Ji w Tokio został odkopany w ramach przenoszenia licznych grobów rodzinnych Tokugawa, aby zrobić miejsce na budowę Tokyo Tower. Analiza kryminalistyczna potwierdziła historyczne doniesienia o jego zdeformowanych zębach, sugerując, że mógł cierpieć na formę porażenia mózgowego. Szacuje się, że miał 156,3 cm wzrostu i grupę krwi A.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
