Nagayasu był drugim synem Okura Nobuyasu, aktora teatru sarugaku z klanu Takeda. Takeda Shingen dostrzegł potencjał młodego mężczyzny i przyjął go na służbę, mianując go wasalem swojego generała, Tsuchii Masatsugu. W tym okresie Nagayasu zmienił nazwisko na Tsuchiya. Powierzono mu rozwój złotych kopalń klanu Takeda oraz kwestie związane z opodatkowaniem.
Gdy w 1582 roku klan Takeda został zniszczony, Nagayasu przeszedł na służbę Tokugawy Ieyasu. Został adoptowany przez Okubo Tadatika i przyjął jego nazwisko. Nagayasu pomagał administratorom Tokugawy w przywróceniu działalności kopalń w prowincji Kai oraz w stworzeniu systemu zarządzania nowo zdobytymi terenami.
Po przeniesieniu Ieyasu do regionu Kantō w 1590 roku, Nagayasu wziął udział w katastralnym pomiarze nowych ziem Tokugawy, którego wyniki okazały się kluczowe dla Ieyasu przy podziale ziem między jego wasali.
Po zwycięstwie Ieyasu w kampanii Sekigahara w 1600 roku Nagayasu został mianowany nadzorcą prac górniczych, w tym srebrnych i złotych kopalń. W tej roli był bardzo cenny dla Ieyasu, choć podejrzewano go o oszustwa. Mimo to otrzymał w lenno Hachijo w prowincji Musashi z dochodem 30 000 koku ryżu, a w 1606 roku objął stanowisko daikana w prowincji Izu, gdzie nadzorował pobór podatków i administrację finansową regionu. Jego wpływy były tak duże, że otrzymał przydomek Tenka-no-Sodaikan — „Wielki Administrator Królestwa”.
Nagayasu został uwikłany w konflikt z Hondą Masazumi, który dążył do oczernienia całego klanu Okubo. Z czasem Nagayasu utracił łaski Ieyasu, ponieważ ten był niezadowolony z ciągłego spadku wydobycia złota i srebra. Stopniowo Nagayasu został pozbawiony wszystkich wysokich stanowisk.
Po jego śmierci w kwietniu 1613 roku ujawniono jego nielegalne działania, a jego rodzina została ukarana: ziemie skonfiskowano, a jego dzieciom nakazano popełnić samobójstwo.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
