
Nowa wystawa historyczna w Japonii opowiada niezwykłą historię młodego samuraja, który w wieku zaledwie szesnastu lat przepłynął Ocean Spokojny na pokładzie okrętu Kanrin Maru. Jego zachowane zapiski z podróży stanowią rzadką okazję, by zobaczyć Amerykę roku 1860 oczami młodego Japończyka, który był świadkiem jednej z najważniejszych wypraw dyplomatycznych swoich czasów.
7 listopada 2026 roku Muzeum Historii i Folkloru w Mibu, położonym na terenie dzisiejszej prefektury Tochigi w Japonii, otworzyło specjalną wystawę zatytułowaną Samuraj z Mibu, który przepłynął ocean: od przybycia Perry’ego do podróży Kanrin Maru do Ameryki.
Wystawa poświęcona jest Saito Tomezo (1844–1917), znanemu również jako Morita Tomezo. W 1860 roku ten szesnastoletni przedstawiciel japońskiej warstwy samurajskiej udał się do Stanów Zjednoczonych na pokładzie japońskiego okrętu wojennego Kanrin Maru.
W przeciwieństwie do słynnych dowódców wojskowych, których nazwiska przetrwały dzięki zwycięstwom na polach bitew, Tomezo zapisał się na kartach historii dzięki podróży, która pozwoliła mu poznać zupełnie inny świat.
Japonia u progu wielkich przemian
W połowie XIX wieku Japonia przeżywała jeden z najbardziej burzliwych okresów w swojej historii.
Przez ponad dwa stulecia siogunat Tokugawów ściśle ograniczał kontakty kraju ze światem zewnętrznym. Jednak postęp w zachodniej żegludze oraz rosnąca presja ze strony obcych mocarstw stopniowo zmuszały japońskie władze do ponownego rozważenia dotychczasowej polityki.
W 1853 roku u wybrzeży Japonii pojawiła się amerykańska eskadra morska dowodzona przez komodora Matthew Perry’ego. Wydarzenie to stało się ważnym punktem zwrotnym w rozwoju stosunków dyplomatycznych i handlowych Japonii ze światem zewnętrznym.
W 1858 roku Japonia i Stany Zjednoczone podpisały Traktat o przyjaźni i handlu. Dwa lata później siogunat wysłał do Ameryki oficjalną misję dyplomatyczną w celu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych traktatu.
Główna delegacja, w której skład wchodziło kilku wysokich rangą japońskich urzędników, podróżowała na pokładzie amerykańskiego okrętu wojennego USS Powhatan.
Aby towarzyszyć misji i zdobyć praktyczne doświadczenie w żegludze oceanicznej, Japonia wysłała własny okręt wojenny, Kanrin Maru.
Wśród osób znajdujących się na pokładzie był szesnastoletni Saito Tomezo.
Kim był ten młody samuraj?
Tomezo urodził się w 1844 roku w rodzinie samurajskiej w domenie Mibu. Jako czwarty syn w rodzinie otrzymał wykształcenie obejmujące również dziedziny wykraczające poza tradycyjne szkolenie wojowników.
W 1855 roku rozpoczął naukę w szkole związanej z Egawą Tarozaemonem, gdzie studiował zachodnią artylerię oraz rangaku, czyli „nauki holenderskie” — zbiór europejskiej wiedzy docierającej do Japonii głównie za pośrednictwem źródeł w języku niderlandzkim.
Jego zdolności zwróciły uwagę przełożonych i wkrótce został praktykantem związanym z urzędem administracyjnym w Nirayamie.
Kiedy rozpoczęły się przygotowania do wyprawy przez Pacyfik, młody samuraj został wybrany do udziału w ekspedycji.
Według oficjalnego komunikatu muzeum w Mibu Tomezo wyruszył w podróż jako pomocnik oficera marynarki Kimury Yoshitake, znanego również pod tytułem Kimura Settsu-no-kami.
Lokalne źródła biograficzne opisują go ponadto jako dobosza okrętowego oraz najmłodszego członka załogi.
Dla nastolatka wychowanego w prowincjonalnej japońskiej domenie podróż oznaczała możliwość odwiedzenia kraju, który większość jego współczesnych znała wyłącznie z książek i relacji innych ludzi.
Trzydzieści siedem dni przez Pacyfik
Kanrin Maru był niezwykłą jednostką jak na japońską marynarkę wojenną tamtych czasów.
Zbudowany w Holandii i zwodowany w 1857 roku drewniany, trójmasztowy okręt był wyposażony zarówno w żagle, jak i pomocniczą maszynę parową.
Jednostka mierzyła około 162 stóp (49,5 metra) długości, była uzbrojona w dwanaście dział i mogła poruszać się zarówno dzięki sile wiatru, jak i napędowi parowemu.
Podczas wyprawy w 1860 roku załoga obejmowała japońskich marynarzy, oficerów marynarki oraz amerykańskich specjalistów.
Wśród podróżujących na pokładzie znajdowali się Katsu Kaishu, przyszły japoński intelektualista i pedagog Fukuzawa Yukichi oraz amerykański oficer marynarki John Mercer Brooke.
Przeprawa przez Pacyfik trwała 37 dni i stała się ważnym sprawdzianem dla rozwijającej się japońskiej marynarki wojennej, która wciąż zdobywała doświadczenie w zakresie nowoczesnej żeglugi oceanicznej.
17 marca 1860 roku Kanrin Maru przybył do San Francisco.
Dla Saito Tomezo przepłynięcie oceanu było dopiero początkiem. Wkrótce miał poznać amerykańskie społeczeństwo, którego obyczaje, technologia i życie codzienne znacznie różniły się od rzeczywistości Japonii, jaką znał z okresu Edo.
Ameryka oczami szesnastolatka
Najcenniejszą częścią nowej wystawy są zachowane zapiski Tomezo.
Muzeum prezentuje jego relację z podróży zatytułowaną 亜行新書, dokumentującą doświadczenia zdobyte podczas wyprawy do Ameryki.
Według organizatorów wystawy młody samuraj zapisywał swoje wrażenia dotyczące nieznanych krajobrazów, obyczajów i ludzi.
Szczególnie interesujący jest wiek autora tych zapisków. Tomezo nie był ani przywódcą misji dyplomatycznej, ani wysokim urzędnikiem zobowiązanym do sporządzania raportów z negocjacji.
Jego obserwacje przedstawiają bardziej osobiste spojrzenie na podróż — ukształtowane przez pierwsze spotkania młodego człowieka z obcą kulturą.
Muzeum podkreśla żywość i spontaniczność jego opisów.
Jednak publicznie dostępny komunikat dotyczący wystawy nie zawiera pełnej transkrypcji rękopisu. Dlatego poszczególnych wypowiedzi lub wrażeń Tomezo nie należy przedstawiać jako dosłownych cytatów bez wcześniejszego zapoznania się z oryginalnym dokumentem.
Fotografie, które zachowały pamięć o niezwykłej podróży
Na wystawie można również zobaczyć osobisty album fotograficzny Tomezo.
Znajdują się w nim zdjęcia samego podróżnika, a także fotografie wybitnych japońskich postaci politycznych z okresu przejściowego między siogunatem Tokugawów a epoką Meiji.
Jednym ze szczególnie interesujących eksponatów jest portret podarowany później Tomezo przez Fukuzawę Yukichiego, innego pasażera Kanrin Maru, który stał się jednym z najbardziej wpływowych japońskich intelektualistów XIX wieku.
Wystawa prezentuje także materiały historyczne związane z innymi uczestnikami ekspedycji, w tym ilustrowane dzieło powiązane z Katsu Kaishu oraz globus niebieski używany przez nawigatora Ono Tomogoro.
Wszystkie te przedmioty pokazują, że podróż była czymś więcej niż wydarzeniem dyplomatycznym. Stanowiła również osiągnięcie techniczne, naukowe i głęboko ludzkie.
Co stało się z Tomezo po jego powrocie?
Wyprawa w 1860 roku nie była jedyną podróżą Tomezo do Stanów Zjednoczonych.
Po powrocie do Japonii został adoptowany przez Moritę Sadakichiego, który był związany z rodziną Egawa. Wyjaśnia to, dlaczego źródła historyczne wymieniają młodego samuraja zarówno pod nazwiskiem Saito, jak i Morita.
W 1871 roku Tomezo ponownie udał się do Stanów Zjednoczonych jako student towarzyszący misji Iwakura — ważnej ekspedycji dyplomatycznej zorganizowanej przez nowy japoński rząd epoki Meiji. Podczas pobytu w Ameryce kontynuował studia z zakresu wojskowości.
W 1875 roku jeszcze raz wyjechał do Stanów Zjednoczonych, tym razem na własny koszt, aby studiować rolnictwo.
Według lokalnego archiwum historycznego Mibu w 1880 roku Tomezo podjął próbę założenia jednej z pierwszych nowoczesnych hodowli owiec w Japonii.
Jego życie odzwierciedla niezwykłą przemianę dziewiętnastowiecznej Japonii. Młody człowiek wychowany w warstwie samurajskiej zaangażował się w modernizację kraju, który coraz chętniej przyswajał zagraniczną wiedzę naukową i praktyczną.
Dlaczego ta historia jest ważna dzisiaj?
Historia dziewiętnastowiecznych stosunków między Japonią a Stanami Zjednoczonymi jest często przedstawiana przez pryzmat dyplomatów, przywódców politycznych i oficerów marynarki wojennej.
Jednak wiele osób uczestniczących w tych historycznych podróżach miało niewielki wpływ na najważniejsze decyzje polityczne.
Saito Tomezo był jedną z takich osób.
Jego zachowane zapiski przypominają nam, że spotkanie Japonii z szerszym światem nie było jedynie procesem dyplomatycznym. Składały się na nie również osobiste doświadczenia, nieoczekiwane odkrycia, ciekawość oraz próby zrozumienia nieznanych kultur.
Nowa wystawa w Mibu zaprasza odwiedzających do ponownego odkrycia tych świadectw i poznania ważnego rozdziału historii stosunków japońsko-amerykańskich poprzez życie szesnastoletniego samuraja.
Wystawa Samuraj z Mibu, który przepłynął ocean potrwa od 7 listopada do 20 grudnia 2026 roku. Wstęp jest bezpłatny.
