Po upadku reżimu Tokugawa w 1869 r.nowy rząd Cesarski Japonii zaczął wprowadzać burżuazyjne reformy gospodarcze i polityczne. Najpierw uderzyli w system feudalny i klasę samurajów, zmuszając wielkich feudałów do zrzeczenia się swoich starych praw w zarządzaniu klanami.
Na początku XVIII wieku w Japonii rozwinęła się silna scentralizowana władza, na czele której stał klan Tokugawa. Dzięki temu zakończyły się konflikty zbrojne między panami feudalnymi, a reformy gospodarcze doprowadziły do pierwszych podstaw kapitalizmu.
W 1603 roku przywódca klanu Tokugawa ogłosił się Szogunem, rozpoczynając tym samym rządy tego rodu w Japonii. Ustanawiając pełną dyktaturę wojskową samurajów do XVII wieku rządy Tokugawy zdołały całkowicie scentralizować i umocnić swoją władzę.
Rozdrobnienie feudalne, wojny wewnętrzne i walka o władzę między głównymi panami feudalnymi doprowadziły do tego, że do XII wieku samurajowie ostatecznie umocnili się jako klasa wojskowa.
Ze starego języka japońskiego słowo samuraj ma następujące oznaczenia: służyć wysokiej rangi osobie, chronić właściciela, służyć właścicielowi. Znak oznaczający słowo samuraj został zapożyczony z języka chińskiego i brzmi "Dzi". W języku chińskim ten znak oznaczał ludzi, którzy strzegli świątyń buddyjskich. Również w odniesieniu do słowa samuraj używany jest hieroglif "busi", który oznacza słowo wojownik, bojownik.
